كه ( 1 ) شاعر گويد : فان تكن الأيّام احسن مرّة الىّ فقد عادت لهنّ ذنوب اى صارت . و از پيش آن دهر را ( 2 ) با او گناهى نبوده بود . وجهى دگر آن است كه : ايشان به وجود از ( 3 ) مقدورى بشده باشند بعد از فنا با ( 4 ) مقدور خداى آيند تا اعادت ايشان كند . قوله تعالى : يا بَنِي إِسْرائِيلَ اذْكُرُوا نِعْمَتِيَ الَّتِي أَنْعَمْتُ عَلَيْكُمْ وَأَنِّي فَضَّلْتُكُمْ عَلَى الْعالَمِينَ ‹ 47 › وَاتَّقُوا يَوْماً لا تَجْزِي نَفْسٌ عَنْ نَفْسٍ شَيْئاً وَلا يُقْبَلُ مِنْها شَفاعَةٌ وَلا يُؤْخَذُ مِنْها عَدْلٌ وَلا هُمْ يُنْصَرُونَ ‹ 48 › وَإِذْ نَجَّيْناكُمْ مِنْ آلِ فِرْعَوْنَ يَسُومُونَكُمْ سُوءَ الْعَذابِ يُذَبِّحُونَ أَبْناءَكُمْ وَيَسْتَحْيُونَ نِساءَكُمْ وَفِي ذلِكُمْ بَلاءٌ مِنْ رَبِّكُمْ عَظِيمٌ ‹ 49 › وَإِذْ فَرَقْنا بِكُمُ الْبَحْرَ فَأَنْجَيْناكُمْ وَأَغْرَقْنا آلَ فِرْعَوْنَ وَأَنْتُمْ تَنْظُرُونَ ‹ 50 › وَإِذْ واعَدْنا مُوسى أَرْبَعِينَ لَيْلَةً ثُمَّ اتَّخَذْتُمُ الْعِجْلَ مِنْ بَعْدِه وَأَنْتُمْ ظالِمُونَ ‹ 51 › ثُمَّ عَفَوْنا عَنْكُمْ مِنْ بَعْدِ ذلِكَ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ ‹ 52 › وَإِذْ آتَيْنا مُوسَى الْكِتابَ وَالْفُرْقانَ لَعَلَّكُمْ تَهْتَدُونَ ‹ 53 › اى پسران يعقوب ياد كنى نعمت من آن كه كردم بر شما و آن كه من تفضيل دادم ( 5 ) شما را بر جهانيان . بترسى از روزى كه كفايت نكند كسى از كسى چيزى و نپذيرند ( 6 ) از او شفاعتى و فرا نگيرند ( 7 ) از او فديه اى ، و نه ايشان را يارى كنند ( 8 ) . و چون برهانيم ( 9 ) شما را از آل فرعون كه بر شما مىنهادند بدى عذاب مىكشتند پسرانتان ( 10 ) را و زنده مىداشتند زنانتان ( 11 ) را و در آن نعمتى بود از خدايتان بزرگ . چون بشكافتيم به شما دريا برهانيديم شما را و غرق كرديم آل فرعون را و شما مىنگريدى . چون وعده داديم موسى را چهل شب پس گرفتى ( 12 ) گوساله از پس او و شما بيدادگر

--> ( 1 ) . مج ، دب ، آج ، لب ، فق ، مب ، مر : همچنان كه . ( 2 ) . مج ، دب ، آج ، لب : ها نگيرند ، وز : ها نگيرد . ( 3 ) . مج ، وز : آن . ( 4 ) . مج ، دب ، آج ، لب ، فق ، وز : برهانيديم . ( 5 ) . اساس : به صورت « دارم » هم خوانده مىشود . ( 6 ، 11 ) . مج ، دب ، آج ، لب ، فق : نپذيرد . ( 7 ) . آج ، لب ، فق ، مر : هر دو را . ( 8 ) . دب : يارى كند . ( 9 ) . همهء نسخه بدلها : يا . ( 10 ) . مج : پسرانشان ، دب ، آج ، لب ، فق : پسران اينان . ( 12 ) . گرفتى / گرفتيد .